Voor de meeste jongens was het vroeger heel duidelijk wat ze later wilden worden: brandweerman of politieman. Meisjes werden verpleegster of dierenverzorgster. Dat was stoer, waarbij je als redder in nood de hulpbehoevende kon helpen. Inmiddels heeft het beroep van politieman aan populariteit ingeboet, onder andere door de bonnenquota en negatieve berichtgeving door de media. En er is niet voor niets een enorm tekort aan krachten in de zorg. Maar die brandweerman… diep in ons hart willen we ook die diehards zijn, die ondanks alle risico’s voor eigen leven mensen willen redden.

Mensen die branden blussen zijn dus helden. Mensen die branden voorkomen worden echter niet gezien. Logisch want wat niet is zie je ook niet. En voor hen willen we de alarmbellen luiden. Want in de dagelijkse praktijk worden collega’s die brandjes blussen gezien als de helden. En wat gebeurt er met de mensen die problemen weten te voorkomen? Juist ja, die worden niet gezien en dus ook niet gewaardeerd.

De omgekeerde wereld dus. In feite stimuleert een organisatie hiermee ook het ongewenste gedrag, maar is zich hiervan niet bewust.

Vanuit ons Brandid-programma kijken we nadrukkelijk naar de oorzaken van de huidige houding en gedrag en proberen hier een positieve wending aan te geven door het verschaffen van inzicht. Hierbij openen we de ogen van leidinggevenden en management; geef alle aandacht aan degenen die problemen proberen te voorkomen.

Hoe dan? Bijvoorbeeld door een probleem niet over te pakken, maar te vragen om een oplossing. Bijvoorbeeld door een brandjesblusser te vragen hoe hij/zij dit mogelijke probleem had kunnen voorkomen. En geeft daar alle aandacht en waardering aan. Alleen dan is er een reden om ander gedrag te vertonen!